Ik woon al jaren in de Watergraafsmeer

Ik woon al jaren in de Watergraafsmeer. Een "groen" deel van Amsterdam, maar dat terzijde. Boodschapjes in de buurt doe ik altijd op de fiets. Daarbij wil het nog wel eens voorkomen, dat ik langs "Elza's" kom. Zo'n ruim café‚ met grote ramen en de ingang in het midden. Zomers stap ik vaak af om op het terras een wit biertje te drinken en in de rest van het jaar zie ik wel. Vorige maand was dat het geval. De zon stond laag, maar scheen uitnodigend "Elza's" binnen. Ik zocht een plekkie voor het raam, bestelde een koffie verkeerd, pakte een krant, die niet dagelijks bij mij in de bus valt, begon daarin te bladeren en te lezen en vergat de rest van de wereld. Lekker relaxed.

Opeens vraagt een wat krakerige stem; " Hebt u er bezwaar tegen, dat ik aan deze tafel kom zitten?". Terwijl ik opkijk en zeg;" ga uw gang", trekt Joop Zoetemelk zijn jas uit en doet zijn das af. Voordat ik van de verbazing bekomen en kan vragen hoe hij hier zo verzeild is geraakt, zegt ie; "Gezellig ding hier. Komt u hier vaak?" Mijn verbazing maakt plaats voor verbijstering, want ik had Joop Zoetemelk nog nooit zoveel achter elkaar horen zeggen. Ik hakkel daardoor een beetje terug met; "ja, uh, regelmatig, behalve als ik, uh, op de racefiets een stukje gefietst heb, want dan ga ik niet met m'n wielerkloffie aan en bezweet hier zitten". Joop barst meteen los. "Wat zegt u. Op de racefiets? Da's ook toevallig. Ik heb ook nog een beetje aan wielrennen gedaan". Net dat ik wil zeggen dat dat nogal zacht is uitgedrukt valt ie me alweer in de rede. "Ja, ik heb nog in de tijd van Bertus Raats gefietst.

Nou ja, ik was aspirant en zo, en hij was al amateur. Later werd ie gangmaker en ben ik er best trots op dat ik mijn allerlaatste derny-wedstrijd achter hem heb gereden. In Noordwijk, dus in de buurt van Rijpwetering. Veel supporters dus. Adrie Van De Poel klopte me op de eindstreep. Dat was niet de schuld van Bertus, maar van Poeleke.

We hadden het anders afgesproken, maar goed ik was bijna m'n hele leven toch steeds tweede geworden, dus wat maakte dat nou uit, nietwaar?", zegt ie lachend. Lachen moet ik dus ook en we lijken wel gek, want zitten op een gegeven moment met z'n tweeen te schateren van het lachen. De tranen biggelen over onze wangen. Ik roep de barkeeper Henk om nog wat te drinken te bestellen. Henk komt, maar begint als een bezeten aan m'n arm te trekken. "Hé‚ Raats, effe dimmen hè. Dat je als een halve zool keihard gaat zitten lachen ken ik nog hebben, maar dat je hier me café‚ gaat zitten pitten wordt me te grijs", roept ie. Ik schrik me rot, ga wat rechterop zitten en schaam me dood. "Nou ja, zo erg is ook weer niet", zegt Henk wat vergoeilijkend. "Ken mij ook gebeuren. 'T is alleen jammer dat je met je dutje net hoog bezoek gemist hebt. Uitgerekend jij als wielergek. Weet je wie hier net een biertje heeft zitten drinken?". Ik haal m'n schouders op en weet het niet. Logisch met een tukkie van een half uur. "Joop Zoetemelk", zegt ie een beetje vals grijnzend. "Echt waar. Joop Zoetemelk. Hij het ze waffel niet open gedaan, maar volgens mij kende die jou wel. Hij keek teminste even naar je. Niet te geloven toch?". Dat deed ik dus ook niet. Bij een volgend bezoek, zegt ie met diezelfde valse grijns; "hij is niet meer terug geweest". Ik denk dat ook maar een tijdje wegblijf.

Bertus Raats

Terug naar Webzine

Presto Amsterdam. Haarlemmerstraat 76. tel. 020 - 622 70 78
Presto Oostzaan. Zuideinde 96. tel. 075 - 684 54 10. info@presto.nl